Новата студија, објавена во списанието Scientific Reports, ги анализираше постојните и потенцијалните стратегии за прилагодување на овој италијански град во однос на проекциите за раст на нивото на морето од Шестиот извештај на Меѓувладиниот панел за климатски промени (IPCC).
Венеција, која е дел од светското наследство на УНЕСКО, се соочува со сè почести поплави во последните 150 години. Прошлогодишните силни бури го преоптоварија канализацискиот систем и ги претворија улиците во поројни реки. Во 2019 година, тешките поплави предизвикаа жртви и штета од стотици милиони евра, вклучувајќи ја и познатата базилика Свети Марко. Научниците сега претставија три можни стратегии за спас, предупредувајќи дека брзото дејствување е „од суштинско значење“.
Ќе биде ли Венеција преселена?
Авторите на студијата проценуваат три главни сценарија:
- Изградба на насипи: Ова ќе биде неопходно кога нивото на морето ќе порасне за повеќе од 0,5 метри – што би можело да се случи до 2100 година. Трошоците би се движеле меѓу 500 милиони и 4,5 милијарди евра.
- Затворање на лагуната со „супернасип“: Широк, зајакнат бедем би можел да го заштити градот дури и при пораст до 10 метри. Сепак, почетниот трошок би можел да надмине 30 милијарди евра.
- Преселување на градот: Како последна опција, студијата наведува дека преселувањето на градот, неговите жители и историски знаменитости би можело да биде неопходно ако нивото на морето порасне за повеќе од 4,5 метри – што се очекува по 2300 година. Овој потфат би чинел до 100 милијарди евра.
„Не постои идеално решение“
Професорот Роберт Николс од Универзитетот Источна Англија истакнува дека не постои оптимална стратегија. „Секој пристап мора да земе предвид повеќе фактори, вклучувајќи ја безбедноста на жителите, економскиот развој и зачувувањето на културното наследство. Ниту една мерка на долг рок не може да ја зачува Венеција каква што ја познаваме денес“, додава тој.
Зошто тоне Венеција?
Венеција е веќе загрозена поради својата положба во плитка крајбрежна лагуна. Сезонските ветрови предизвикуваат „бура од бранови“ кои ја туркаат водата од Јадранското Море кон градот. Глобалното затоплување дополнително го забрзува овој процес преку топење на глечерите.
Ситуацијата ја влошува и фактот што тлото на Венеција тоне за околу 1 милиметар годишно поради природни поместувања, но и поради човечки активности во минатото, како што е црпењето на подземните води под лагуната.
Предизвикот со кој се соочува Венеција е всушност слика на она што ги чека многу ниски крајбрежни области во иднина, како што се Малдивите и Холандија.
Извор: odrzime.rs
